گفتی بشینیم روزهای خوبو با هم ببینیمگفتم قبوله گفتی شبیه تنهایی هم بی سر زمینیم گفتم قبوله گفتی یه کنجی تو قلب من هست از خونه بهتر گفتم قبوله گفتی خیالت راحت که غربت گذشته از سر گفتم قبوله گفتی شنوفتم چیزی نگفتم همش دروغ بود هر چی که دیدم هر چی شنیدم همش دروغ بود همش دروغ بود با من که با تو هم غصه بودم مرحم نبودی هر وقتو هر جا،یاد تو بودم ،یادم نبودی دیدم که میگم چشم عدالت کور همیشه به این نتیجه رسیدم عاشق بازنده میشه بازنده میشه گلایه کردی لب وا نکردم محض شکایت گفتم قبوله فهمیده بودم دوست داشتن تو یعنی حماقت گفتم قبوله گفتی منو تو با هم که باشیم دنیارو داریم گفتم قبوله گفتی کمک کن روزها

سکوت کـــن . . .

بگـــذاربــغــضــهــایــت

ســــربـســـتـــہ بــمــانـنـد . . . .

گـــاهــےســبـــکـــ نـــشــــوے

ســـنـگــین تــــرے . . . . . .

باید آرام رفت...

آنقدر آرام که حتی ...

روزی دلش برای ...

صدای قدم هایت تنگ شود ...

آنقدر آرام که از این آرامشت دق کند ...

این سزای کسی است...

که قدرت را نمی داند !!!

❣❣❣❣❣❣❣❣❣❣